Një event i madh kishte nevojë për një raport pas eventit me tetë seksione dhe mbi njëqind të dhëna, hapësira e ekspozitës, pjesëmarrja, folësit, artistët, shtrirja në media e më shumë, pa u kthyer në një mur teksti të dendur që lexuesit do ta kalonin shpejt ose do ta braktisnin.
Një strukturë raporti sipas kronologjisë e kthen një dokument të gjatë e plot të dhëna në një rrjedhë që lexuesit e ndjekin me qëllim, jo duke lëvizur verbërisht.
Një panel anësor gjithmonë i dukshëm rendit çdo seksion, fillimi, statistikat kryesore, vlerat, ekspozita, konferenca, festivali, qëndrueshmëria, programi e më shumë. Funksionon si hartë dhe si tregues progresi, që lexuesi ta dijë gjithmonë ku ndodhet dhe çfarë ka mbetur.
Seksionet alternojnë mes të dhënave të dendura dhe momenteve më të lehta narrative, të grupuara sipas kategorive, duke krijuar një ritëm mes shifrave dhe historisë që e mban një raport të gjatë larg monotonisë.
Një ngjyrë e vetme theksi përdoret vazhdimisht për shifrat kryesore, shigjetat e navigimit dhe titujt kyç, ndërsa gri mbart detajet ndihmëse. Kjo qëndrueshmëri i lejon lexuesit të dallojnë çfarë ka rëndësi pa rilexuar.
Emrat e ekspozuesve dhe folësve fshihen pas butonave që hapen, në vend që të shfaqen të gjithë njëherësh. Kush do një pamje të shpejtë i kalon, ndërsa kush do ta eksplorojë eventin në thellësi mund ta hapë çdo seksion sipas dëshirës.
Seksioni i mundësive dhe vëzhgimeve strategjike përdor karta që kthehen me një klikim. Ana e parë tregon shkurt vëzhgimin, ndërsa ana e pasme jep shpjegimin e plotë, që lexuesi të zgjedhë sa detaje dëshiron.
Galeria ndahet në seksione që hapen secili më vete, duke u dhënë lexuesve një pamje më të afërt të momenteve të veçanta pa ngarkuar të gjitha fotot njëherësh.
Raporti e menaxhon kompleksitetin përmes strukturës. Navigimi i qartë dhe një ritëm i menduar mes të dhënave dhe tregimit i japin strukturë dhe e bëjnë raportin të lehtë për t'u kuptuar.